محدوده چشمه علی شهرری، یکی از کانونهای اولیه شکل گیری سكونت در فلات ايران است که با وجود ويژگي هاي منحصربفرد و با ارزش تاريخي و طبيعي، در يك فرايند نابرابر توسعه در معرض رشد بی رویه مسکن بيكيفيت و حاشیهای قرار گرفته و همزمان با احداث کارخانه ها و کارگاه های متعدد صنعتی، شاهد بروز مسائل و مشکلات مختلف کالبدی و زیست محیطی و به تبع آن ها، معضلات اقتصادي و اجتماعي فراوان در عرصه كالبدي خود بوده است.
بر اساس مطالعات صورت گرفته، مشخص شد، ویژگی های تاریخی، طبیعی و معنوی بستر و ترکیب منحصر به فرد آن ها با هم در محدوده و محیط اطرافش، تشخصی ویژه به آن بخشیده اند و در میان سایر ویژگی ها که کم و بیش در سایر بافت های شهری نیز به چشم می خورند، دارای ارزشی هویتی برای محدوده بشمار می روند. در این طرح بازشناسی ارزش های مذکور و نگهداری و ارتقای آنها در نظامی با رویکرد پایدار، مسأله ای اساسی و پایه در ایجاد تصویری منحصربفرد از آینده محدوده تشخیص داده شد؛ بر همین اساس چشم انداز محدوده در افق طرح عبارتست از:
کانون باستانی و تاریخی ری به عنوان قطب برتر تاریخی و گردشگری تهران، ارزش های اصیل و پایدار هزاران ساله از زندگی، کار و معنویت همراه با حیات جاودانه را برای گردشگران ایرانی و خارجی به نمایش می گذارد.
چشمه علی و منظر فرهنگی آن در افق طرح (سال 1414 هجری خورشیدی) نماد استمرار، تداوم و پویایی زندگی و رابطه معنوی میان انسان و طبیعت در طول تاریخ است و در هماهنگی با بستر تاریخی ـ مذهبی ری و با همکاری جوامع محلی از ارزش های منحصر به فرد ری، پاسداری می نماید.
